ضعف سازمان دامپزشکی آبروی دامپزشکی را به خطر انداخته + متن نامه انتقادی رئیس هیأت مدیره جامعه دامپزشکان به رئیس سازمان دامپزشکی


شاید بتوان مهم ترین مشکل سازمان دامپزشکی کشور طی دهه گذشته را «ضعف کلی در عملکرد تخصصی» دانست. این ضعف در عرصه های مختلف خود را نشان داده و موجب احساس تالم و تاسف همه دامپزشکان گشته است. آمیخته شدن این ضعف با بازیهای بی حاصل و بعضاً دور از شان شبه ، و عقب نشینی بدون توجیه از اختیارات ووظایف مصرّح در قانون، آبروی دامپزشکی را به خطر انداخته...

حکیم مهر - دکتر ناصر نبی پور رئیس هیأت مدیره جامعه دامپزشکان ایران به تازگی با ارسال نامه ای به دکتر دستور رئیس سازمان دامپزشکی کشور، انتقادات هیأت مدیره جامعه دامپزشکان را پیرامون مسائل و مشکلات دامپزشکی عنوان کرد.







دکتر نبی پور رئیس هیأت مدیره جامعه دامپزشکان ایران






دکتر دستور رئیس سازمان دامپزشکی کشور

متن این نامه به نقل از پایگاه اطلاع رسانی جامعه دامپزشکان ایران به این شرح است :


ریاست محترم سازمان دامپزشکی کشور
همکار گرامی جناب آقای دکتر سید محسن دستور
با درود و تبریک ماه مهمانی خداوند یکتا

بدون شک یکی از ابعاد مهم رشته و حرفه همه ما، پیوستگی بسیار مشخص حلقه های مختلف دولتی و خصوصی و دانشگاهی با همدیگر و وابستگی غیرقابل انکار به صنعت حیاتی دامداری و مرغداری کشور می باشد. از آنجا که اعضای جامعه دامپزشکی کشور در هر سه بخش اصلی حضور و فعالیت دارند و طی سالیان بلکه کل دهه گذشته مستمراً کاستی ها و نارسایی ها و پیشنهادهای خود را به این قدیمی ترین نهاد خانواده دامپزشکی یعنی جامعه دامپزشکان ایران اعلام کرده اند، هیات مدیره جامعه را برآن داشت تا در آغاز دوره مسوولیت حضرتعالی و با امید به ایمان و توان و تخصص تان مهم ترین آنها را – که مرتبط با سازمان دامپزشکی کشور می باشد - جمعبندی کند و صادقانه و صریح با شما درمیان نهد . در این مقال از تکرار چند موردی که در جلسه حضوری دیدار و تبریک بهار 89 بیان شد می گذریم.
مسایل کلان و کلی :
1- شاید بتوان مهم ترین مشکل سازمان دامپزشکی کشور طی دهه گذشته را «ضعف کلی در عملکرد تخصصی» دانست. این ضعف در عرصه های مختلف برنامه ریزی، آموزش، اطلاع رسانی و روابط عمومی، اجرا و نظارت، خود را نشان داده و موجب احساس تالم و تاسف همه دامپزشکان گشته است. آمیخته شدن این ضعف با بازیهای بی حاصل و بعضاً دور از شان شبه ، و عقب نشینی بدون توجیه از اختیارات ووظایف مصرّح در قانون، آبروی دامپزشکی را به خطر انداخته و زحمت تولید کنندگان یعنی دامداران و مرغداران را چند برابر کرده است.
2- در سالهای گذشته عدم وجود مکانیسم های انگیزشی بلکه وجود نگاههای تنگ نظرانه و نادرست، از یک سو موجب کناره گیری و انزوا و طرد نیروهای کیفی سازمان در ستاد و استانها شده و از سوی دیگر علاقه و تمایل نیروهای دیگر به رشد و ارتقا را به کمترین حد رسانده است. استفاده از برخی ضعیف ترین نیروهای فنی در سطح معاونین و مدیران کل و نیز روسای ادارات کل استانها، شایسته سازمانی با قدمت و تجربه بسیار طولانی نیست. البته نوع و مصداق انتصابات اخیر پایان یافتن آن روندهای نا مطلوب را مژده می دهد.
3- کندی روند های تصمیم سازی، ارائه خدمات و پاسخ به ارباب رجوع -که اخیراً با معضل های اتوماسیون، اهانت مکرر به ارباب رجوع به ویژه بخش خصوصی، ابداع سازوکارهای اضافی و بیهوده نیز تشدید شده است - موجب نارضایتی فزاینده همگان شده است. عجیب آنکه با استفاده هرچه بیشتر از تکنولوژی های روز، این معضلات نه تنها حل نشده بلکه پیچیده تر هم می شوند.
4- عدم شفافیت و پاسخگو نبودن بسیاری از مدیران و همکاران سازمان در قبال مسوولیت ها و وظایف قانونی خود- و نیز در برابر ارباب رجوع - همچنین تاخیر بسیار طولانی در پاسخ به درخواستها، نامه ها و مانند آنها، برگزار نشدن جلسات و کمیسیونهای تخصصی گاه تا حد هر 6 ماه یک بار و بلکه بیشتر، توان و دانش و پول و سرمایه بخش و صنعت را به هدر داده و از خلق فرصتهای علمی و فنی و اقتصادی جدید جلوگیری کرده است. به راستی کدامیک از ما می توانیم در پیشگاه خداوند پاسخگوی این فرصت سوزی ها و ناسپاسی و کفران نعمت باشیم؟!
5- دخالت بیش از حد و وسواس گونه در برخی حوزه ها، و واگذاشتن کامل برخی دیگر حوزه های مهم به بهانه نبودن قانون، ضعف تضامین اجرایی، خروج از پهنه وظایف سازمان و دخالت و اظهارنظر در امور اقتصادی کلی و نیز اقتصاد بخش د******ی - در حالی که قانونگزار این مسوولیت را برعهده دیگر سازمانهای مسوول گذاشته است – از جمله برخی ضعفهایی است که می تواند به کاستی بلکه نقاط تهدید تبدیل شود. بیان مسایلی مانند حذف یارانه ها و تاثیر آن بر تورم عمومی یا افزایش قیمتهای محصولات بخش د******ی، کمبود گوشت گوسفندی، قیمت گوشت مرغ، قیمتهای مصرف کننده محصولات دامی و ... نه تنها راهگشا نیست بلکه موجب ایجاد مشکلات دیگر برای دامپزشکی کشور هم می گردد. به فرض اگر بنا باشد مسوولان سازمان نظرهای اقتصادی خود یا سازمان را هم اظهار کنند شایسته است این موارد ناظر به مصالح کلان و کلی صنعت باشد.
6- با انتقال صدور پروانه واحدهای مرغداری و دامداری از سازمان دامپزشکی به وزارت جهاد کشاورزی, عملا اهرم نظارت بهداشتی دامپزشکی کند بلکه ناکارآ شده است. تجربه سالهای اخیر موید این ادعا است که هرگونه اقدام آغازین در واحدهای اپیدمیولوژیک بخشهای د******ی و طیور باید با موافقت رسمی سازمان دامپزشکی کشور صورت پذیرد. سکوت همکاران بویژه کارشناسان و مدیران بخش دولتی در قبال این خلع ید غیرقانونی از وظایف سازمان دامپزشکی توجیه ناپذیر است.
مسایل خاص:
1- اخیراً حضرتعالی خصوصی سازی و برون سپاری را مهمترین سیاست دامپزشکی کشور اعلام کرده اید. ضمن اعلام موافقت این جامعه با آن هدف کلی خاطرنشان می سازیم که حمایت از بخش خصوصی و حفظ بخش خصوصی موجود پیش نیاز و مقدمه مهم و اولیه آن هدف متعالی است. تصورات آنچنانی برخی از مسوولان از بخش خصوصی و برخوردهای ناشایست تا حد تهدید به پرونده سازی و ... در شان سازمان دامپزشکی کشور نیست.
2- تاخیر عملی سازمان دامپزشکی از تولید و واردات داروها و واکسن ها – بویژه در ماههای اخیر - موجب خسارات بسیار گسترده و فراوان برای دامداران و مرغداران شده است. برگزار نشدن جلسات کمیسیون ثبت برای ماههای طولانی و پیش بینی عدم برگزاری توسط اداره مربوطه تا چندین ماه دیگر، تاخیر صدور مجوز ورود و ترخیص برای محموله های مواد اولیه و محصولات آماده مصرف شرکتها به مدت های بسیار طولانی چه توجیهی دارد؟ مقایسه این روندها با روندهای مشابه در وزارت بهداشت بسیار شگفتی آور است.
3- از دیگر مشکلات همکاران ما موضوع تعرفه هاست . چگونه است که تعرفه اکثر دارو و مواد اولیه و واکسن با اعداد اعجاب آور 20 تا 65 درصد و تعرفه ورود محصولات آماده مصرف 4 درصد و یا کمتر است؟! نقش سازمان دامپزشکی در تعیین و اعمال این تعرفه های نادرست چیست؟ ما چگونه می توانیم همکاران و فعالان و کارآفرینان صنعت را در این رابطه توجیه کنیم؟
4- در همه سال های گذشته یکی از علل بروز همه گیری های خطرناک در صنعت دام و طیور، ورود قاچاق و غیر مجاز دام بیان شده است. به فرض صحت ، سازمان دامپزشکی در 3 دوره ریاست گذشته چه اقدامی برای حل این مشکل انجام داده است و برنامه حضرتعالی برای این امر چیست؟
5- اخیرا سازمان دامپزشکی کشور مجوز واردات دام زنده و گوشت و مرغ از بسیاری کشورها را صادر کرده است. گرچه پاسخگویی راجع به تضاد این حجم عظیم واردات با ادعاهای خودکفایی، به عهده حضرتعالی و همکاران محترم نیست، اما بدون شک نافی مسوولیت قانونی و شرعی تان در ورود احتمالی بیماری ها از برخی کشورها نخواهد بود. به ویژه که در مورد برخی از کشورهای مبدا واردات، یا گزارشهایی از وقوع بیماریها وجود دارد و یا اساسا به علت فقدان گزارش های موثق دامپزشکی ملی آن کشورها، نمی توان با قطعیت از آلوده نبودن و بی خطری سخن گفت.
6- از آمارهایی که پس از واگذاری وظیفه مایه کوبی به بخش خصوصی به گوش رسیده است استنتاج می شود که جمعیت دامی تحت مراقبت بسیار کمتر از کل جمعیت دامی و گاه تا حتی زیر 10% است. برنامه حضرتعالی برای گسترش این پوشش تا حد استاندارهای مطلوب چیست؟
7- در موارد بحرانها و همه گیریها، نه تنها سازمان دامپزشکی استفاده درست و مطلوبی از وسایل ارتباط جمعی و رسانه ها نداشته است بلکه حتی از ابزارهای خود نیز به نحو احسن بهره برداری ننموده و گاه تا حد پنهان کاری و مخفی سازی موضوع هم پیش رفته است! به راستی این نحوه مدیریت بحران چه جایگاهی درمیان روشهای اصولی مدیریت و اصول اخلاقی و صنفی حرفه دامپزشکی دارد؟
8- شواهد قابل ارائه گواه آن اند که سازمان دامپزشکی مسوولیتها و وظایف خود را در ارتباط با دیگر سازمانهای دولتی چون محیط زیست، شهرداریها، ارتش و نیروهای نظامی و انتظامی، و ... فراموش کرده یا حقیقتا هیچ نوع اطلاع رسانی در مورد آنها انجام نمی دهد. به عنوان مثال در شرایطی که برخی دامپزشکان جوان خدمت سربازی خود را سر چهارراهها می گذرانند و میزان بیکاری یا اشتغال دامپزشکان در حرفه های مرتبط محل تامل است، چرا با مسامحه و فراموشی از کنار بسیاری از اماکن دولتی و نظامی که باید قانونا مسوول فنی دامپزشک داشته باشند، می گذریم؟! بویژه آنکه در موارد مشابه بخش خصوصی به شدت مورد نظارت و کنترل و بازرسیهای دوره ای قرار می گیرد.
9- همچنین لازم است مراتب نگرانی خود را از عدم تعامل مثبت سازمان دامپزشکی با سازمان جهانی بهداشت دام اعلام نماییم. بازهم به عنوان مثال در حالی که در طی مدت همه گیری تب برفکی اخیر در ژاپن دهها گزارش از دفتر دامپزشکی ژاپن به آن سازمان* ارسال شده و در وبسایت منتشر شده است، آخرین گزارش رسمی از ایران در رابطه با بیماریهای لیست کنترل، مربوط به همه گیری انفلوانزای فوق حاد سال 1386 است! و هیچ خبر و گزارش رسمی در رابط با همه گیری های بعدی قابل دسترسی نیست. آیا حاصل این نوع تعامل، حذف تدریجی و در نهایت خودتحریمی ایران عزیزمان از تصمیم سازیها و تاثیرگذاریهای منطقه ای و بین المللی نخواهد بود؟
جامعه دامپزشکان ایران آمادگی کامل خود را برای هرگونه همفکری و همکاری در موارد بالا و دیگر موارد تخصصی و حرفه ای اعلام می دارد و امیدوار است شاهد پاسخ و واکنش مثبت حضرتعالی به این مباحث باشد. توفیق روزافزون شما را از خداوند یکتا خواستاریم.

با احترام
دکتر ناصر نبی پور
رییس هیات مدیره جامعه دامپزشکان ایران