فروش غذا و لوازم حیوانات خانگی و طوطی سانان فروش نور حرفه ای آکواریوم

تشکر تشکر:  9
لایک لایک:  10
مخالفت مخالفت:  0
نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2
  1. #1
    کاربر عالی

    تخصص
    ENGINEER
    محل سکونت
    ASTANEH ASHRAFE
    جنسیت کاربر
    مرد
    نوع حیوان خانگی
    Fishes - Budgerigar - Finch
    تاریخ عضویت
    Jan 2013
    شماره عضویت
    11139
    میانگین پست در روز
    0.28
    تعداد ارسال ها
    498

    7 تنهاترین پرنده ایران

    زیست بوم: پرندگان نقش انکارناپذیری در زیست**بوم*های تالابی دارند. به*عبارتی پرندگان آبزی بخشی مهم از زنجیره*های غذایی بوده و نقش موثری در پایداری تالاب دارند.این پرندگان به*دلیل تغذیه از حشرات و لاروها می*توانند موجب تعادل طبیعت و کاهش خسارات زراعی و همچنین باعث حاصلخیزی اراضی از لحاظ کشاورزی شوند. هم*اکنون یکی از شاخص*های مهم مطلوب* بودن سلامت زیستگاه*های تالابی، حضور پرندگان مهاجر است.

    مطمئنا وجود یا نبود یک قطعه پرنده، تاثیر چندانی روی وضع یک زیست*بوم* تالابی ایجاد نمی*کند؛ ولی نکته مهم در پرندگانی مانند درنای سیبری (Siberian Crane: (Grus leucogeranusبحث انقراض است؛ اصولا انقراض یک پدیده تاسف*بار است، زیرا یک موجود بی*همتا که از نظر زیستی هویت ژنتیکی منحصربه*فردی دارد و هیچ*گاه نمی*تواند دوباره خلق شود، از بین می*رود.
    انقراض یک گونه به معنی نابودی بخشی از زیست*بوم است که ما در آن زندگی می*کنیم. در باور ایرانی*ها، دیدن دسته*های منظم درنای سیبری در آسمان، همیشه خبر از فرا رسیدن فصل سرد می*دهد.
    درنای سیبری صفاتی برجسته و توانایی بی*نظیری بین پرندگان دارد ولی بیش از دیگر پرندگان در خطر انقراض قرار گرفته است. در حال حاضر این پرنده به عنوان گونه پرچم در میان پرندگان مهاجر آبزی شناخته می*شود.
    درنای سیبری ظاهر ویژه*ای دارد، به نحوی که از دیگر پرندگان براحتی قابل تشخیص است؛پرنده*ای بزرگ با قدی نزدیک به ۱٫۵ متر. بدن این پرنده یکدست سفید است؛ پاهای بلند سرخ*رنگی دارد و منقار بلند سیاهی روی صورت قرمزرنگ آن که مانند ماسکی آن را پوشانده قابل مشاهده است. صدای این پرنده آرام، آهنگین و شبیه کروک کروک است.
    تلاش*ها و اقدامات بین*المللی در مورد حفاظت از درنای سیبری بعد از آوریل ۱۹۷۰ به*طور چشمگیری گسترش یافت.



    از ۱۱ کشوری که درناهای سیبری به*طور منظم در آنجا دیده می*شود، پنج کشور چین، هند، ایران، پاکستان و روسیه توافق*نامه کنوانسیون رامسر را امضا کرده*اند.
    از اوایل دهه ۱۹۸۰ اطلاعات علمی در مورد درنای سیبری در سطح بین*المللی مبادله شد. جلسات آموزشی با شرکت زیست*شناسان و متخصصان در زمینه درنای سیبری و طرفداران حفاظت از آنها از روسیه، هند، چین، ایران، ژاپن، آلمان و ایالات متحده در کشورهای مختلف برگزار شد.
    پس از سال ۱۹۹۲ گروه بهبود درنای سیبری نیز شامل نمایندگانی از کشورهای محل عبور درنای سیبری تشکیل شد. تلاش برای حفاظت از درنای سیبری و تالاب*هایی که به آنها وابسته است، باعث اجرای پروژه*ای در ایران به منظور حفاظت و بهبود یکپارچگی بوم*شناختی شبکه*ای از تالاب*های مهم برای درنای سیبری و سایر پرندگان مهاجر آبزی شد.
    همچنین سعی بر آن شد تا راهکارهای قانونی برای حفاظت از زیستگاه زمستان*گذرانی این*گونه در ایران صورت گیرد و همکاری*های بیشتری میان مردم بومی و کارشناسان دولتی برقرار شود.
    زیستگاه زادآوری درنای سیبری، سیبری و زیستگاه زمستان*گذرانی آنها سه منطقه در آسیاست. درنای سیبری در مناطق قطبی و مجاور قطب در آسیا از KaninPeninsula به طرف شرق سیبری در ناحیه*ای که تالاب*های آب شیرین به وسعت زیاد وجود داشته*است، زادآوری می*کردند؛ مکانی آرام که زیستگاه خوبی برای آنها به*شمار می*رفت.
    درنای سیبری از جمله پرندگانی است که مسیرهای مهاجرت طولانی دارد و در ارتفاعات بالا پرواز می*کند. جمعیت*های درنای سیبری از نظر مسیر مهاجرت به سه دسته تقسیم می*شوند؛ گله*های غربی که وارد ایران می*شوند، گله*های مرکزی که به هندوستان مهاجرت می*کنند و گله*های شرقی که وارد چین می*شوند.
    این پرندگان حداقل ۵۰۰۰ کیلومتر (حدفاصل نواحی زادآوری در شمال سیبری تا محل زمستان*گذرانی در جنوب آسیا) را می*پیمایند.
    مهاجرت درنای سیبری به جدول زمانی و فصلی وابستگی کامل دارد. تاریخ رسیدن به محل زمستان* گذرانی و حرکت از آنجا از سالی به سال دیگر متفاوت است و بستگی به فاکتورهایی چون آب و هوا، اقلیم، سن پرنده و شرایط تولیدمثلی دارد.
    گله غربی در شمال مرکزی تایگا در روسیه زادآوری می*کند. مهاجرت در طول ساحل غربی دریای خزر به طرف قسمت شرقی یعنی زمین*های کم*ارتفاع جنوب دریای خزر صورت می*گیرد.
    گله* درناهایی که وارد ایران می*شوند دامگاه فریدونکنار را برای زمستان*گذرانی انتخاب می*کنند. در سال ۱۹۷۸ این تالاب هنگامی که پرنده*شناسان وقت سازمان حفاظت محیط* زیست ایران جمعیتی کوچک از این*گونه در معرض انقراض را در آن یافتند به شهرت جهانی رسید.
    درناهای سیبری در مهر یا آبان وارد این منطقه می*شوند و در اواسط بهمن*ماه آن را به مقصد مناطق جوجه*آوریشان ترک می*کنند.
    سابقه ثبت حضور درنای سیبری در جنوب دریای خزر به ۶۰ سال پیش بازمی*گردد. از سال ۱۹۷۸ همه*ساله گله*هایی که وارد این قسمت از ایران می*شوند، سرشماری شده*اند.
    در اولین سال سرشماری توسط سازمان محیط*زیست ایران ۱۱ قطعه درنای سیبری در دامگاه فریدونکنار شمارش شد، با وجود این سال ۲۰۱۰ تنها یک* قطعه درنای سیبری به منظور زمستان*گذرانی وارد دامگاه فریدونکنار شد.
    به*طور کلی عواملی چون استفاده بیش از اندازه سموم و تجمع آنها در محیط زیست پرندگان، شکار بی*رویه، تبدیل و تخریب زیستگاه*ها، ایجاد مزاحمت و ناامنی در زیستگاه پرندگان و استفاده از تخم آنها باعث کاهش جمعیت پرندگان در دنیا شده است.
    از آنجایی که درنای سیبری نسبت به سایر گونه خانواده درناها وابستگی بیشتری به آب داشته و منحصرا از تالاب*ها برای لانه*سازی، تغذیه و استراحت استفاده می*کند؛ لذا بیشتر با این مشکلات مواجه بوده است. دشت*های تالابی که زیستگاه درنای سیبری است هنگامی که زهکشی شده و زیر کشت می*رود، با به کار بردن وسیع سموم و کودهای شیمیایی به*گونه*ای درمی*آید که دیگر مطلوب درناها نیست.
    همچنین به*دلیل طولانی* بودن مسیر مهاجرت، در بین راه ممکن است با اتفاقات گوناگونی از قبیل شکارچیان، تگرگ*های ناگهانی، کولاک*های برف، سیم*های دارای ولتاژ زیاد و هواپیماهایی که در ارتفاع پایین پرواز می*کنند، مواجه شوند.
    درناها پرندگانی تک*همسری بوده و انتخاب همسر در آنها دائمی است و جفت*ها تا آخر عمر در کنار یکدیگر می*مانند و یکدیگر را رها نمی*کنند.
    در گذشته نه چندان دور تعداد درنای سیبری شمارش شده در ایران بین هفت تا ۱۴ قطعه نوسان داشته است. برای نمونه در ژانویه ۱۹۹۲، ۱۱ قطعه که دو تا از آنها نابالغ بودند شمارش شد. در سال ۱۹۹۱ هشدارها جدی*تر شد.
    چرا که چهار یا پنج درنا، شکار یا برای نگهداری در باغ*وحش*ها صید شدند. ۱۱ قطعه درنا در زمستان ۹۳ – ۱۹۹۲و ۹ قطعه در زمستان ۹۱ – ۱۹۹۰ در جنوب دریای خزر شمارش شد. روند نزولی تعداد درناهای سیبری که به ایران مهاجرت زمستانی دارند همچنان ادامه داشت تا این که بیست و هشتم آذر سال ۱۳۸۸ تنها یک قطعه درنای نر در تالاب سرخرود فریدونکنار دیده شد؛ سپس بدون نشستن به طرف منطقه دیگر یعنی دامگاه از باران پرواز خود را ادامه داد. این پرنده که با تاخیر زمان نسبتا زیادی نسبت به سال*های قبل وارد ایران شده بود، شور و شوق مردم محلی را برانگیخت.
    مشاهدات این پرنده در سال*های قبل تمایل آن را برای حرکت و جابه*جایی بین سه تالاب فریدونکنار، از باران و سرخرود نشان داده است.
    سال ۱۳۸۸ تالاب فریدونکنار پذیرای هیچ درنای سیبری نبود. برخی کارشناسان شکار درنا در سال قبل توسط شکارچیان را عامل اصلی نیامدن درناها به ایران در سال ۸۸ عنوان کرده*اند.
    با این حال پس از یک سال غیبت در سوم آبان سال ۱۳۸۹ همزمان با موسم مهاجرت درناهای سیبری، تنها درنای نر سیبری، باز هم تنها به فریدونکنار بازگشت تا همچنان امید طبیعت*دوستان برای احیای نسل درناهای سیبری باقی بماند.
    از سال ۱۳۸۹ آخرین درنای سیبری که جامعه طبیعت دوستان و مردم محلی فریدونکنار آن را «امید» نامیده*اند برای پنج سال پی*درپی دوران زمستان*گذرانی خود را در تالاب فریدونکنار سپری کرد. این پرنده آخرین بازمانده از جمعیت غربی این گونه است که بشدت در خطر انقراض است.

  2. #2
    کاربر تازه وارد

    تخصص
    sdf
    محل سکونت
    کاشان
    جنسیت کاربر
    زن
    نوع حیوان خانگی
    سگ
    تاریخ عضویت
    Sep 2014
    شماره عضویت
    16525
    میانگین پست در روز
    0.00
    تعداد ارسال ها
    1
    ویرایش توسط saanaaz : 10th September 2014 در ساعت 03:13 PM

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات متنی : کیف لپ تاپ